Hello world,

Δεν νομίζω να με θεωρείτε από τους πιο τακτικούς bloggers, ε;

Η αλήθεια είναι ότι το πρόγραμμα μου είναι γεμάτο, οπότε δεν υπάρχει χρόνος να κάτσω να γράψω τι έχω στο κεφάλι μου!

Σήμερα βέβαια είμαι εδώ για να γράψω για την ΦΠ^4, την προσπάθεια δηλαδή που κάνουμε με μια ομάδα από φίλους και συνάδελφους στο τμήμα Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς, προκειμένου από εδώ και στο εξής να δημιουργηθεί μια ανεξάρτητη ομάδα που να ασχολείται με τα ζητήματα που προβληματίζουν τους φοιτητές του τμήματος.

Πέρσι μια αντίστοιχη προσπάθεια μας, αυτή του MindUnipi δεν είχε τα αποτελέσματα που θα θέλαμε αλλά σίγουρα δεν πέρασε και απαρατήρητη. Το καλό είναι ότι μέσω αυτής είδαμε ότι η πλειοψηφία των φοιτητών επιθυμούν να γίνουν ουσιαστικές αλλαγές και ότι το ίδιο επιθυμεί μια μερίδα του διδακτικού προσωπικού του τμήματος.

Οι δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε με το MindUnipi πήγαζαν κυρίως από το γεγονός ότι δεν είχαμε κάποιο μέσο πίεσης προκειμένου να γίνουν οι αλλαγές που θέλαμε. Επιπλέον με δεδομένο ότι η ομάδα αποτελούταν από τελειόφοιτους με τις υποχρεώσεις τους να έχουν αυξηθεί σε σημείο να μην μπορούν να αφιερώσουν χρόνο στην προσπάθεια, επήλθε η περίοδος ξηρασίας.

Φέτος τα πράγματα είναι διαφορετικά! Οι φοιτητές που έχουν έρθει στην σχολή τα τελευταία χρόνια φαίνονται πιο συνειδητοποιημένοι και θέλουν να κυνηγήσουν τις αλλαγές. Με κάποιους από αυτούς έτυχε να συναντηθούμε πριν κάποιους μήνες και να ξεκινήσουμε αυτό που σήμερα ονομάζουμε Φοιτητική Παράταξη Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς ή εν συντομία ΦΠ^4. Μέσο αυτού θέλουμε να εξαλείψουμε τα προβλήματα του παρελθόντος και γι’ αυτό έχουμε ξεκινήσει πρώτα να ισχυροποιούμε τα “θεμέλια” της κίνησης πριν αρχίσουμε να το συζητάμε με τους συναδέλφους μας και να ζητάμε την στήριξη τους.

Μια και μιλάω για τα “θεμέλια” σήμερα η ομάδα αποτελείται από παιδιά με όρεξη και ενδιαφέρον όπως o Γιώργος Χατζησωφρονίου, η Ειρήνη Παππά και ο Κωνσταντίνος Παπαφωτεινός. Έχει δημιουργηθεί το blog της κίνησης και ετοιμάζεται επιπλέον μια web εφαρμογή για την ψήφιση των προτάσεων της ΦΠ^4 από τους φοιτητές του τμήματος.

Αφού λοιπόν νιώσαμε έτοιμοι από την υποδομή προχωρήσαμε πριν λίγες μέρες στην ανακοίνωση μιας ανοιχτής συζήτησης στον χώρο του Πανεπιστημίου. Μέσω αυτής της συζήτησης ευελπιστώ να γίνει γνωστή η κίνηση, να αναδειχθούν τα σημαντικότερα προβλήματα του τμήματος μας, να ενδυναμωθεί η συντονιστική ομάδα της ΦΠ^4, αλλά κυρίως όσοι βρεθούμε εκεί να φύγουμε με πιο έντονη την ελπίδα για ένα καλύτερο τμήμα.

Κλείνοντας θέλω να ευχαριστήσω όλους τους φίλους που στηρίζουν ότι κάνουμε δίχως ίχνος καχυποψίας.

Υ.Γ.: Blog τα λέμε του χρόνου

Απόψε λέω να γράψω το πρώτο μου “Passa Tempo” blog post, το οποίο θα είναι επηρεασμένο από την σειρά “The Big Bang Theory” και από την Αφηρημένη Άλγεβρα που διαβάζω.

Σε όλους μας είναι γνωστό το παιχνίδι “πέτρα, μολύβι, ψαλίδι, χαρτί” και νομίζω στους περισσότερους με αυτή την δομή. Αυτό που παρατήρησα σήμερα που έτυχε να το παίξω (κλασικά για να αποφασιστεί ποιος θα κάνει μια αγγαρεία) είναι ότι είναι άδικο (ναι έχασα ). Επειδή δεν πρόκειται για καμία ανακάλυψη θα το δείξω απλά με έναν πίνακα:

Έτσι βλέπουμε ότι η πέτρα (Π) και το ψαλίδι (Ψ) κερδίζουν δυο φορές ενώ το χαρτί (Χ) και το μολύβι (Μ) από μια . Μάλιστα δεν θα μπορούσε να ήταν δίκαιο με τέσσερις καταστάσεις γιατί απλά οι αντίπαλοι της κάθε κατάστασης είναι τρεις.

Πριν ψάξω στο Internet και ανακαλύψω ότι το παιχνίδι κανονικά είναι το “Πέτρα, Ψαλίδι, Χαρτί” που είναι δίκαιο καθώς κάθε κατάσταση χάνει από μια άλλη και κερδίζει μια άλλη, έφτιαξα στο χαρτί ένα πινακάκι και είπα ας το κάνω με πέντε καταστάσεις όπως στο “The Big Bang Theory”, με το “Rock, Paper, Scissors, Lizard, Spock” .

Κατέληξα λοιπόν στο παρακάτω πινακάκι το οποίο δεν είναι το μοναδικό που να καλύπτει τον κανόνα “Ο κάθε αριθμός να κερδίζει ακριβώς δυο φορές”.

Μετά είπα να βρω μια πρόταση που να ισχύει και να βοηθάει στο να θυμάμαι τι κερδίζει τι, έτσι παρατήρησα ότι ισχύει το εξής:

Αν η διαφορά των δυο αριθμών είναι μικρότερη ή ίση με το δυο τότε κερδίζει ο μικρότερος αριθμος διαφορετικά κερδίζει ο μεγαλύτερος.

Αν το βρίσκετε πιο ενδιαφέρον από το κλασσικό μπορείτε να το παίζετε με αυτούς τους κανόνες:

1. Μετράνε και οι δυο παίχτες από το ένα έως το πέντε συγχρονισμένα (κουνώντας όπως πάντα το χέρι τους).
2. Όταν λένε την λέξη πέντε σχηματίζουν με τα δάχτυλα του χεριού τους τον αριθμό που θέλουν.
3. Αν η διαφορά τους είναι μικρότερη ή ίση με το δυο κερδίζει αυτός που είχε το μικρότερο αριθμό διαφορετικά κερδίζει αυτός που είχε τον μεγαλύτερο.

Ευελπιστώ σε ένα πιο δίκαιο μέλλον με την εφαρμογή αυτού του παιχνιδιού ( )και περιμένω σχόλια με προτάσεις για έναν ευκολότερο αλγόριθμο υπολογισμού του νικητή.

Για έναν ξεχασιάρη αλλά συγχρόνως λάτρη της οργάνωσης άνθρωπο, μια καλή λύση για να διατηρεί τις σημειώσεις του είναι η τεχνολογία των Wiki.

Πολλοί είτε έχουν ένα αρχείο στο Desktop του υπολογιστή τους, είτε χρησιμοποιούν κάποια εφαρμογή για την διαχείριση των “ToDo” τους, είτε απλά γράφουν ότι θέλουν να θυμηθούν σε ένα χαρτάκι και το κολάνε στην οθόνη τους. Συγκεντρωτικά οι λόγοι για τους οποίους τίποτα από τα παραπάνω δεν με καλύπτει είναι:

• Τα χειρόγραφα μου έχουν έναν πολύπλοκο αλγόριθμο κρυπτογράφισης που έχει ως αποτέλεσμα το περιεχόμενο τους να καταστρέφετε μέσα σε λίγα λεπτά, σε σημείο που ούτε εγώ μπορώ να το ανακτήσω.
• Συχνά κάθομαι σε άλλον υπολογιστή με αποτέλεσμα κάτι (αρχείο ή εφαρμογή) που βρίσκεται στο δίσκο του να μην είναι διαθέσιμο όταν πάω σε άλλον.
• Ενώ υπάρχουν πολλές και καλές web εφαρμογές για διαχείριση λιστών, πολλές φορές θέλω να αποθηκεύσω πίνακες, κομμάτια κώδικα και συνδέσμους.

Έτσι λόγω των παραπάνω έχω καταλήξει στην λύση του Wiki  και συγκεκριμένα του Dokuwiki, που αποτελεί μια εφαρμογή wiki που είναι εύκολη στην χρήση, στην σύνταξη των σελίδων αλλά και στην διαχείριση. Όλα τα δεδομένα της είναι αποθηκευμένα ως αρχεία (συγκεκριμένα τα wiki pages είναι .txt αρχεία) κάτι που σημαίνει ότι δεν είναι απαραίτητη η εκτέλεση κάποιου database server ενώ η μεταφορά της σε άλλο μηχάνημα γίνεται απλά με την μεταφορά των αρχείων της.

Τον τελευταίο καιρό όλο ένα και το χρησιμοποιώ περισσότερο με αποτέλεσμα να θέλω να το προσαρμόσω περισσότερο στις απαιτήσεις μου. Έτσι εγκατέστησα ορισμένα plugins χρησιμοποιώντας το πολύ εύχρηστο σύστημα διαχείρισης και εγκατάστασης τους. Όμως σύντομα χρειάστηκα και κάτι που δεν βρήκα έτοιμο και είπα να συνησφέρω και εγώ στην ανάπτυξη του.

Ήθελα να έχω την δυνατότητα μέσω του toolbar να έχω συντομεύσεις σε κάποια τμήματα κώδικα που χρησιμοποιώ συχνά. Έτσι ξεκίνησα να φτιάχνω το custombuttons plugin το οποίο κάλυψε και αυτή την ανάγκη. Τώρα μπορώ μέσω των ρυθμίσεων του Dokuwiki να ορίσω μερικές συντομεύσεις οι οποίες θα εμφανίζονται στην γραμμή εργαλείων κατά την δημιουργία ή επεξεργασία μιας wiki σελίδας.

Ελπίζω να το βρείτε και εσείς χρήσιμο!

Με ένα “γεια σου κόσμε” θα ανοίξω την γωνιά μου στο μεγάλο αυτό “χωριό”.

Εδώ και καιρό είχα την δυνατότητα να ξεκινήσω κάτι αλλά δεν το έκανα, ο λόγος ήταν ότι δεν ήξερα τι θα ήταν αυτό. Όμως τον τελευταίο καιρό γεννήθηκε μέσα μου η ανάγκη να θέλω να μοιραστώ ορισμένες σκέψεις μου ή ακόμα και αυτά που βλέπω σε αυτό το “χωριό” και πιστεύω ότι αξίζουν την προσοχή μας.

Έτσι αποφάσισα να φτιάξω αυτό το blog, όπου θα γράφω όσα ωραία βλέπω και αξίζουν να τα μοιραστώ, όσα συναντώ και με αφυπνίζουν, ότι σκέφτομαι και θέλω να συζητήσω.

Επίσης από εδώ θα μαθαίνετε για τις ασχολίες μου στον χώρο της Πληροφορικής και της Ηλεκτρονικής, για τις σπουδές μου και για τις εργασίες μου.

Ευχαριστώ την Νίκη για την διακόσμηση της γωνιάς μου και τον Flykid για την αφιέρωση που ακολουθεί.